ചിത്രങ്ങൾ സംശയത്തിന് ഇടം തരുന്നില്ല. ഈ ആഴ്ച സെന്റിനൽ, വാണിജ്യ ഉപഗ്രഹങ്ങൾ പേർഷ്യൻ ഗൾഫിലുടനീളം പടരുന്ന അനേകം എണ്ണ ചോർച്ചകൾ നിരീക്ഷിച്ചു — ചിലത് പതിനായിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്നു, എല്ലാം അമേരിക്ക, ഇസ്രായേൽ, ഇറാൻ ആക്രമണങ്ങൾ നടന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വികിരണം ചെയ്യുന്നു. ടാങ്കർ ടെർമിനലുകൾ, ഓഫ്ഷോർ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ, കുറഞ്ഞത് ഒരു പൈപ്പ്ലൈൻ ജംഗ്ഷനിലെങ്കിലും ചോർച്ചയുടെ വ്യക്തമായ തെർമൽ, ഒപ്റ്റിക്കൽ ഒപ്പുകൾ കാണുന്നു. ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങൾ പരസ്യമായി നിശ്ശബ്ദരാണ്, തിരശ്ശീലയ്ക്കു പിന്നിൽ പരിഭ്രാന്തരാണ്. കിഴക്കൻ തീരത്തെ ഡിസാലിനേഷൻ പ്ലാന്റുകൾ അതേ വെള്ളത്തിൽ നിന്നാണ് വെള്ളം എടുക്കുന്നത്, ആ വെള്ളം ഇപ്പോൾ ഹൈഡ്രോകാർബണുകൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സമുദ്ര ജീവശാസ്ത്രജ്ഞർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു — ഗൾഫിന്റെ ഏതാണ്ട് അടഞ്ഞ ഭൂമിശാസ്ത്രം ഈ തോതിലുള്ള എണ്ണ ചോർച്ചയ്ക്ക് ഏറ്റവും മോശം വേദിയാണ്. ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രവുമായുള്ള വെള്ള മാറ്റം സാവധാനമാണ്. ചൂട് താപനില ഭാരം കുറഞ്ഞ ഭാഗങ്ങളുടെ ബാഷ്പീകരണത്തെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നു — ഇത് രാസികമായി ഉപകാരപ്രദമാണ്, അന്തരീക്ഷത്തിന് മോശമാണ്. ഭാരമേറിയ ടാർ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു, റീഫുകളെ മൂടുന്നു, പ്രാദേശിക ഭക്ഷ്യ ശൃംഖലയുടെ അടിത്തറയായ അടിത്തട്ടിലെ ജീവികളെ ശ്വാസംമുട്ടിക്കുന്നു. 1991-ലെ ഗൾഫ് യുദ്ധ ചോർച്ച ഭാഗിക വീണ്ടെടുക്കലിന് രണ്ട് ദശകം എടുത്തു. പല വിശകലന വിദഗ്ധരും പറയുന്നു — ഇത്തവണ തോത് അതിലും വലുതാകാം.
ഇതുവരെ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ശുചീകരണ മിഷൻ ആരംഭിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു രാജ്യവും ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്തിട്ടില്ല. ഇറാൻ അമേരിക്കൻ ഉപരോധത്തെയും ഇസ്രായേൽ ആക്രമണങ്ങളെയും കുറ്റപ്പെടുത്തി; വാഷിംഗ്ടൺ ഇറാനിയൻ ആക്രമണങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി; ഇസ്രായേൽ ഒന്നും അഭിപ്രായം പറയുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയം തുടരുന്നിടത്തോളം, ചോർച്ച പടരുന്നു — നിയന്ത്രണമില്ലാതെ കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ ദിവസവും ഭാവി ചെലവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. യുദ്ധം ഒരിക്കൽ അവസാനിക്കും. പരിസ്ഥിതി നഷ്ടം ഇന്ന് ഇത് അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന നേതാക്കളെക്കാൾ കൂടുതൽ കാലം ജീവിക്കും.