ഇത് കേവലം ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പല്ല — ഇത് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തി പ്രദർശനമാണ്. തമിഴ്നാട്ടിലെ മുഴുവൻ 234 നിയമസഭാ മണ്ഡലങ്ങളിലും പോളിംഗ് 84.41% ആയി അവസാനിച്ചു — സംസ്ഥാന ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്നത്, കഴിഞ്ഞ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കാൾ പതിനൊന്ന് ശതമാനം മുകളിൽ. കരൂർ ജില്ല മാത്രം 89% കടന്നു. പശ്ചിമ ബംഗാളിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ 152 സീറ്റുകളിൽ ഏകദേശം 78.77% വോട്ട് — ഇതും ഒരു റെക്കോർഡ്. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ രണ്ടും സ്ഥിരീകരിച്ചു, ഇരുവരും സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം അതത് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്നത്. ഒരേ ദിവസം ആറ് കോടിയിലേറെ ആളുകൾ തങ്ങളുടെ അവകാശം വിനിയോഗിച്ചു.
തമിഴ്നാട്ടിൽ ഒരു തലമുറയ്ക്കു ശേഷം ആദ്യമായി ത്രികോണ മത്സരം. ഒരു വശത്ത് എം.കെ. സ്റ്റാലിന്റെ DMK സഖ്യം, മറുവശത്ത് എടപ്പാടി പളനിസ്വാമിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ AIADMK-NDA, മൂന്നാം കോൺ — നടൻ വിജയ്യുടെ TVK ചരിത്രപരമായ അരങ്ങേറ്റം. പരമ്പരാഗതമായി ഉയർന്ന പോളിംഗ് ഭരണകക്ഷിക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നു, എന്നാൽ വിജയ്യുടെ റാലികളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന യുവ വോട്ടർമാർ ആ ഗണിതത്തെ മറിച്ചേക്കാം. ബംഗാളിന്റെ ചോദ്യം വ്യത്യസ്തമാണ് — മമതാ ബാനർജിയുടെ TMC ഗ്രാമീണ മേഖല പിടിച്ചുനിന്നോ, അതോ പോളിംഗ് ദിന അക്രമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ജില്ലകളിൽ BJP മുന്നേറ്റം നടത്തിയോ?
വോട്ടെണ്ണൽ മെയ് 4-ന്. അതുവരെ ശേഷിക്കുന്ന ബംഗാൾ ഘട്ടങ്ങളിൽ എക്സിറ്റ് പോൾ നിരോധനം — അതായത് മാധ്യമങ്ങളിൽ പ്രചരിക്കുന്ന ഏത് സംഖ്യയും വെറും ശബ്ദം മാത്രം. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ശബ്ദമല്ല — പത്ത് വർഷമായി ജനാധിപത്യം ക്ഷീണിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ഇന്ത്യൻ വോട്ടർ തന്നെ രാജ്യ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പങ്കാളിത്തമുള്ള സംസ്ഥാന തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സമ്മാനിച്ചു. ആർ ജയിച്ചാലും, ഈ സത്യം ഏതൊരു ഫലത്തെക്കാളും വലുതാണ്.